Dragonfly's Den

ก่อนอื่นขอชี้แจงก่อนว่า ข้าพเจ้าพยายามอัพบล็อกมาตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว แต่เป็นอันจะต้องมีเหตุขัดข้องทุกครั้งไป วันนี้จะพยายามเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ถ้ายังไม่ได้อีกก็อย่าอ่านมันเลย

วันนี้ขอนำเสนอช่วงสุดท้ายของรายการแนะนำหนังสือ "ปวงเทพผู้นิราศ" เขียนโดย พัณณิดา ภูมิวัฒน์ โดยจะนำเรื่องหนึ่งในเล่มมาเล่าสู่กันฟัง คือเรื่องของบราวนีแห่งเฟิร์นเดน เรื่องนี้เป็นตำนานเคลติกส่วนที่เล่ากันในสกอตแลนด์ เป็นพวกนิทานแฟรี เรื่องนี้ไม่ใช่พวกตำนานเทพเจ้าวีรบุรุษอะไร แต่เราว่ามันน่ารักดี แล้วก็เป็นเรื่องที่ติดใจมาก เลยเลือกมาเล่าให้ฟังกัน

เรื่องมีอยู่ว่า มีฟาร์มแห่งหนึ่งชื่อเฟิร์นเดน ซึ่งตั้งชื่อตามหุบเขาที่เป็นที่ตั้ง ว่ากันว่าที่ฟาร์มนี้มีบราวนีอยู่ตัวหนึ่ง บราวนีนี้เป็นบราวนีนิสัยดี มักช่วยทำงานต่างๆในฟาร์ม เวลาที่มีงานเร่งอะไร ก็แค่เปิดประตูโรงนา หรือโรงปลูกพืชทิ้งไว้ และวางชามใส่นมไว้ให้ พอเช้ามานมก็จะหายไป และงานทั้งหมดก็เสร็จเรียบร้อย

แต่ถึงอย่างนั้น ผู้คนก็กลัวบราวนี และมักไม่กล้าออกไปไหนยามค่ำคืนตามลำพัง เพราะกลัวจะเจอบราวนีเข้า มีแต่เมียชาวนาเท่านั้นที่เป็นคนดีและไม่กลัว นางมักจะเลือกนมที่ดีที่สุดใส่ชามให้บราวนี และบอกว่าบราวนี้ช่วยทำงานมากมายโดยเอาแค่นมเป็นสิ่งตอบแทน ดังนั้นมันจึงสมควรได้รับนมที่ดีที่สุด

อยู่มาวันหนึ่ง เมียชาวนาป่วยหนักมาก ที่ฟาร์มนั้นไม่มีหมอ ผู้มีวิชาแพทย์ที่อยู่ใกล้ที่สุดคือแม่เฒ่าคนหนึ่งซึ่งอยู่ในกระท่อมห่างออกไปถึงเจ็ดไมล์ ชาวนายินดีจะไปรับแม่เฒ่าแต่ก็กลัวภรรยาจะตายระหว่างที่เขาไม่อยู่ คนอื่นก็ไม่มีใครยอมไปเพราะกลัวบราวนี จึงได้แต่เกี่ยงกันอยู่

ระหว่างที่เถียงกันอยู่นั้นเอง ไม่มีใครทันได้สังเกตร่างเล็กๆที่แอบฟังอยู่ตรงประตู นั่นคือบราวนีนั่นเอง มันมาที่ฟาร์มเพื่อดูว่ามีงานอะไรให้ทำบ้าง แต่เห็นไฟยังเปิดอยู่และมีเสียงคนคุยกันจึงมาดู บราวนีชอบเมียชาวนา เมื่อรู้ว่านางป่วยหนักและไม่มีใครยอมไปตามหมอเพราะกลัวมัน มันก็กระทืบเท้าที่เหมือนตีนเป็ดของมันอย่างขัดใจ

"โง่จริงๆ โง่ที่สุด" บราวนีว่า "ไม่รู้หรือว่าข้าพยายามหลบไม่ให้ใครเห็นขนาดไหน ไม่ได้การ ถ้าเป็นอย่างนี้ผู้หญิงคนนั้นต้องตายแน่ๆ บราวนีเห็นทีจะต้องจัดการเองแล้ว"

แล้วบราวนีก็ไปที่โรงนา เอาเสื้อคลุมของชาวนาคลุมไม่ให้เห็นรูปร่างหน้าตาของมัน แล้วเลือกม้าที่วิ่งเร็วที่สุดควบออกไปทันที

ไม่ช้า มันก็ถึงบ้านของหญิงชรา เวลานั้นนางเข้านอนแล้ว เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูนางก็ลุกออกมาดู บราวนีขอให้นางไปดูเมียชาวนา หญิงชราจึงแต่งตัวออกมา บราวนีช่วยให้นางขึ้นซ้อนบนหลังม้า แล้วควบกลับโดยเร็ว

เมื่อมาถึงบริเวณหุบเขา หญิงชราก็นึกกลัว จึงเอ่ยถามว่า "เราจะเจอตัวบราวนีหรือเปล่านี่ เขาว่าตัวบราวนีจะนำโชคร้าย เราอ้อมไปไม่ดีกว่าหรือ"

บราวนีจึงหัวเราะ แล้วตอบว่า "อย่ากังวลไปเลย คืนนี้ท่านจะไม่ได้พบอะไรที่น่ากลัวไปกว่าคนที่ท่านซ้อนหลังอยู่หรอก"

หญิงชราตอบว่า "ถ้าเช่นนั้นก็ดี เพราะถึงข้าจะไม่เห็นหน้าท่าน แต่ท่านต้องเป็นมนุษย์แน่นอน เพราะท่านดูแลคนแก่อย่างดี"

ไม่ช้าบราวนีก็พาหญิงชรามาถึงฟาร์ม มันช่วยหญิงชราลงจากม้าตอนนั้นเอง เสื้อคลุมก็เลื่อนหลุดออก เผยให้เห็นรูปร่างของมัน แต่หญิงชรานั้นตาค่อนข้างฟาง และเวลานั้นก็มืด นางจึงมองเห็นไม่ถนัด

"ทำไมเจ้าจึงตาโตนักเล่า" นางถาม "แล้วขาอะไรนั่น ข้าไม่เคยเห็นใครมีขาอย่างนี้เลย ดูอย่างกับตีนเป็ดแน่ะ"

"ข้าเดินทางมากจนขาเปลี่ยนรูป" บราวนีตอบ "อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย รีบเข้าไปในบ้านเถิด แล้วถ้าใครถามว่าทำไมมาถึงเร็วนัก ก็ตอบเขาไปว่าเพราะขาดคน ท่านจึงซ้อนม้าตัวบราวนีแห่งเฟิร์นเดนมา"