Dragonfly's Den

คนเรามักกลัวสิ่งที่ไม่รู้ เช่น ผี วิญญาณความตาย ความตายนั้นก็มักกลัวในสองลักษณะ คือกลัวตาย เพราะเราไม่รู้ว่าตายแล้วเป็นอย่างไร ตายแล้วจะไปไหน และการกลัวคนใกล้ชิดจะตาย นั่นคือกลัวการสูญเสีย

เฮเดส (Hades) คือนามแห่งยมเทพ เป็นเทพผู้ปกครองยมโลก เนื่องจากมีอำนาจเหนือชีวิตหลังความตายทั้งหมด เทพองค์นี้จึงเป็นที่กลัวเกรงอย่างยิ่ง แม้กระทั่งนามเฮเดสก็ไม่ใช่นามที่จะเรียกกันพล่อยๆ ได้ จึงมีชื่อที่ใช้เรียกกันว่า พลูโต (Pluto) และชาวโรมันก็นำเอาชื่อพลูโตนี้ไปใช้

เทพเฮเดส เป็นบุตรของเทพไทแทนโครนัสและไทแทนเนสเรอา ก็คือเป็นพี่ชายของซูสนั่นเอง เทพสามพี่น้อง คือ ซูส โพไซดอน และเฮเดส ได้จับสลากกันแบ่งเขตปกครอง โดยซูสได้ท้องฟ้า โพไซดอนได้ห้วงสมุทร และเฮเดสได้ยมโลก ในยมโลกเฮเดสจึงถือเป็นใหญ่สูงสุด เป็นที่กลัวเกรงของทั้งคนเป็นคนตาย ส่วนพื้นโลกมนุษย์ถือเป็นกรรมสิทธิ์ร่วมกัน แต่ดูเหมือนเฮเดสก็ไม่ค่อยจะขึ้นมายุ่งเท่าไหร่

ถึงจะเป็นยมเทพที่พอใจอยู่เฉพาะในโลกมืดใต้พิภพ แต่เฮเดสก็ยังมีความรักในหัวใจ ดังเช่นครั้งหนึ่งที่ขึ้นมาบนโลก ก็เกิดปิ๊งเทวีเพอร์เซโฟนีซึ่งเป็นธิดาของซูสกับเทวีดิมีเทอร์ (หมายความว่าเป็นหลานของเฮเดสนั่นเอง) เฮเดสก็จัดแจงสู่ขอกับซูสเรียบร้อยตามธรรมเนียม ซูสก็ไม่ขัดข้องอะไร แต่เห็นว่าเทวีดิมีเทอร์คงไม่ยอมเป็นแน่ ซูสจึงแนะนำให้เฮเดส....

...ฉุดเลยครับท่าน...กรี๊ดดดดดด

เฮเดสก็บ้าจี้ทำตาม ระหว่างที่เทวีเพอร์เซโฟนีกำลังเดินเล่มชมดอกไม้เพลิดเพลินสำราญใจ พื้นดินก็แยกออก เฮเดสขี่รถม้าขึ้นมาจากยมโลก ฉุดเพอร์เซโฟนีขึ้นรถกลับยมโลก เทวีถูกจู่โจมไม่ทันตั้งตัวก็เลยไม่ทันทำอะไร ได้แต่กรีดร้องเรียกแม่จ๋าช่วยหนูด้วย เสียงร้องนั้นดังไปจนถึงหูเทวีดิมีเทอร์ที่อยู่ไกลออกไป แต่ถึงจะได้ยินก็ช่วยไม่ทันแล้ว

เทวีดิมีเทอร์นี้เป็นเทวีแห่งความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดิน เป็นเทวีแห่งการเกษตร พืชผล การเก็บเกี่ยว พอเทวีโศกเศร้าที่ธิดาโดนฉกตัวไป พืชผลต่างๆ แห้งเหี่ยว จนชาวบ้านเดือดร้อนไปทั่ว ร้อนถึงซูส สุดท้ายก็เลยต้องส่งเทพเฮอร์เมสลงไปเจรจากับเฮเดส ขอให้ส่งตัวเทวีเพอร์เซโฟนีคืนให้มารดา เทพเฮเดสก็ตกลง แต่เทวีเพอร์เซโฟนีได้รับประทานทับทิมเข้าไปแล้ว (จำนวนยังเป็นปริศนา๑ เมล็ดบ้าง๔ เมล็ดบ้าง๗ เมล็ดบ้าง) ซึ่งอาหารในยมโลกนี้ หากกินเข้าไปแล้วจะต้องกลับมายังยมโลกอีก สุดท้ายจึงตกลงได้ว่า จะให้เทวีกลับขึ้นมาอยู่บนโลกกับมารดา ๔ เดือน อีก ๘ เดือนให้อยู่กับเฮเดสในยมโลก (หรืออยู่บนโลก ๖ เดือน อยู่ในยมโลก ๖ เดือน)

ช่วงเวลาที่เทวีขึ้นมาบนโลกนั้นก็จะเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้บาน นกร้องเพลง สดใสสดชื่น เทวีจึงถือเป็นเทวีแห่งฤดูใบไม้ผลิด้วย ส่วนช่วงเวลาที่อยู่ในยมโลก เทวีก็เป็นราชินีแห่งยมโลก (บางที่ก็ว่า เทวีเดิมมีแต่นามเทวีโคเร เป็นเทวีแห่งฤดูใบไม้ผลิ ส่วนนามเพอร์เซโฟนีเพิ่งจะได้มาในฐานะเทวีแห่งยมโลก)

กลับมาที่เฮเดสต่อ เทพเฮเดสนั้นถึงอย่างไรก็ยังมีจิตใจอ่อนโยน และมีดนตรีในหัวใจ เห็นได้จากตอนที่ออร์ฟิอูสลงมาขอนางยูริดิซีคืน ซึ่งเฮเดสก็ยอม

เฮเดส ยังเป็นชื่อที่หมายถึงยมโลกด้วย เป็นคำเรียกที่ย่อมาจาก The House of Hades เมื่อคนตายแล้ว วิญญาณก็จะเดินทางมายังยมโลก โดยชารอนจะเป็นผู้แจวเรือพาดวงวิญญาณข้ามแม่น้ำสติกซ์ และมีสุนัขสามหัวเซอร์บีรัสเป็นผู้เฝ้าปากทาง เซอร์บีรัสจะยอมให้วิญญาณผ่านเข้าไป แต่ไม่ยอมให้ผ่านออกมา

หากวิญญาณของผู้ใดที่ทำบาปหนา และถูกพิพากษาให้ต้องถูกทรมานชั่วกัปชั่วกัลป์ วิญญาณก็จะถูกส่งไปยังอเวจีทาร์ทารัส(tartarus) ซึ่งมืดมิดยิ่งกว่าราตรีที่มืดที่สุด เป็นที่ๆ วิญญาณบาปจะถูกจองจำไปตลอดกาล และเป็นที่จองจำของเทพไทแทนไทแทนเนสด้วย

ส่วนมนุษย์ที่เป็นที่โปรดปรานของทวยเทพ หรือประกอบคุณงามความดีไว้มาก จนได้รับพรจากทวยเทพให้มีชีวิตอมตะ เมื่อสิ้นอายุขัยก็จะได้ไปยังแดนสุขาวดีเอลิชิอุม (Elysium) และอยู่ที่นั่นอย่างสุขสบายชั่วนิรันดร์