วันนี้ ๘ กรกฎาคม ๒๕๔๘ เราได้ไปร้องเพลงในงานพระราชทานปริญญาบัตรประจำปีการศึกษา ๒๕๔๗ ของมหาวิทยาลัยมหิดล ที่อาคารใหม่ สวนอัมพร

นัดเวลารถออกตีห้า ตื่นตั้งแต่ตีสี่ ไปถึงวิทยาลัยเกือบตีห้า ก็เดินออกไปขึ้นรถที่หน้าคณะสังคมฯ รอกันไปรอกันมา รถออกจริงก็ตีห้าครึ่ง ไปถึงสวนอัมพรหกโมงกว่า พี่ๆบัณฑิตมาถ่ายรูปกันอยู่เต็ม นึกสงสัยอยู่ว่าเขาตื่นกันกี่โมงกี่ยามหว่า ท่าทางจะไม่ได้นอนเลยละมั้ง ก็ไหนยังจะต้องทำผมแต่งหน้าอีก (ชักอยากเป็นผู้ชายแฮะ)

ไปถึงก็เข้าไปในห้องพิธี ลองซ้อมเดินเข้า แล้วก็ลองเสียงลองไมค์กันสองเพลง ก็พอดีบัณฑิตเริ่มเดินเข้า ก็กลับออกไปห้องด้านหลัง ที่เขียนป้ายแปะไว้ว่า "สำหรับผู้บริหาร" แต่โดยรวมแล้วเป็นที่สิงของพวกเรามากกว่า - -" สักพักก็มีอาหารเช้ามาให้กิน มีทั้งแซนด์วิช ข้าวผัดอเมริกัน สปาเกตตี้ แต่ต้องกินกันอย่างเร่งด่วน (10 นาที) แล้วก็ออกไปร้องเพลง ก็ร้องรอรับเสด็จ มีทั้งร้องหมู่ร้องเดี่ยว ได้ฟังอาจารย์สันติ ลุนเผ่ ที่เป็นอาจารย์ผู้ควบคุมวงร้องเดี่ยวเพลง "ความฝันอันสูงสุด" (ใครไม่รู้จักอาจารย์สันติลองไปถามคุณพ่อคุณแม่ดู)

ตอนเชิญตรามหาวิทยาลัย ร้องเพลงมหิดลฉลองชัย เป็นการร้องนำสลับกับร้องหมู่ เป็นเพลงที่ทำให้ขนลุกมากที่สุดที่ได้ร้องในวันนี้เลย เป็นความรู้สึกทั้งรัก ภาคภูมิ เทิดทูน และผูกพันอย่างยิ่งในสถาบัน

สมเด็จพระเทพฯ เสด็จถึงตอนเก้าโมง (หลังจากยืนมาเป็นชั่วโมง แอบอิจฉาพี่ๆบัณฑิตที่มีเก้าอี้นั่ง TT^TT) ก็ร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี เสร็จแล้วก็เดินออก ไปเรื่อยเปื่อย รอเขารับปริญญากัน จนเสร็จก็ออกไปร้องส่งเสด็จอีกรอบ เป็นอันจบช่วงเช้า

ตอนกลางวัน ห้องที่สิงกันมาตลอดก็ถูกยึดโดยท่านคณะผู้บริหาร (หรือเราไปยึดเขาแต่แรกหว่า - -") พอร้องเพลงสรรเสริญส่งเสด็จเสร็จ ก็โดนกวาดต้อนออกด้านหลังไปเลย ไปนั่งกินข้าวกลางวันกัน แบบเร่งด่วนอีกแล้ว จริงๆก็คือ ไปนั่งรอตั้งนานกว่าข้าวจะมา แล้วก็เลเหลือเวลากินนิดเดียว แล้วก็เข้าไปร้องเหมือนรอบเช้าอีกรอบ

รอบบ่ายนี้น่าตื่นเต้นกว่ารอบเช้า ประการหนึ่งก็คือ พวกรุ่นพี่ที่คณะ ที่เข้ารับปริญญาปีนี้ รับกันรอบบ่าย แล้วก็นั่งกันแถวหน้าสุดนั่นแหละ คนเล่นเปียโนเลยเกิดอาการสั่น หลุดเสียหลายที่ พวกคุณพี่ยังแอบอมยิ้มกันประมาณว่า "ฉันฟังออกนะเฟ้ย" แล้วใครจะไม่สั่นล่ะ - -"

ที่สุดก็คือ ตอนออกไปร้องส่งเสด็จ สมเด็จพระเทพฯเสด็จมาขอให้ร้องให้ฟังสักเพลง จริงๆก็ทรงขอทุกปีแหละ เห็นว่าปีที่แล้วมีขอเพลงด้วย ก็ร้องเพลงแผ่นดินของเรา ซึ่งต้องรวบรวมสมาธิไปที่ผู้ควบคุมวงเต็มที่ ไม่งั้นกระเจิงแน่ ก็พระองค์ท่านเล่นทรงพระจ้องอยู่อย่างนั้น (ราชาศัพท์ไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง พอดีนึกที่ถูกไม่ออก) แต่จะว่าไปเราก็ไม่ค่อยตื่นเท่าไหร่นะ ^ ^"

เสร็จงานประมาณบ่ายสาม ก็ออกมาขึ้นรถกลับศาลายา แล้วก็กลับบ้าน ก็นับได้ว่าเป็นประสบการณ์ในวันเกิดที่พิเศษสุดเลยล่ะ

Comment

Comment:

Tweet

พิธีมอบรางวัลเกียรติคุณทางการแสดงครั้งที่ 3/2548 สนับสนุนและอนุเคราะห์โดย หอภาพยนตร์แห่งชาติ กรมศิลปากรวันศุกร์ ที่ 25ส.ค. 2549 ณ โรงภาพยนตร์ หอภาพยนตร์แห่งชาติ ท่าวาสุกรี รางวัลเกียรติคุณสดุดีนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในบทนำ ได้แก่ ลลนา สุลาวัลย์ จาก "วัยอลวน 4 ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น"

#4 By วินัย สมประสงค์ (210.1.58.8) on 2006-10-27 19:24

สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดค่ะน้อง...

หายไปนานเลยนะ ที่แท้ก็เพราะติดภารกิจสำคัญ

#3 By Mrs. Holmes on 2005-07-09 08:56

รู้สึกปลื้มแทนเลยนะเนี่ย ได้ร้องเพลงหน้าพระที่นั่งด้วย
วันนี้เราก็ไปงานนะ แต่ไปถ่ายรูป...
HBD ค่ะคุณน้อง
ที่ทักมาแล้วไม่ตอบไม่ใช่หยิ่ง แต่พี่หลับ - -"

ป.ล. เป็นวันเกิดที่เป็นมงคลจริงๆน้อ

#1 By เมพหมี shakri on 2005-07-08 23:04